Gözlerimi kapattım.
Çünkü aklımdan geçenleri ancak o zaman görebiliyordum. Önce annem geçiyordu son sürat, ardından babam, sonra dostlarım, sonra dost bildiklerim, sonra günahlar, sonra kadınlar...
Aklım bir sırat köprüsüydü ve düşündüklerim yüz kilometre hızla geçiyordu. Ben günahtım gözlerimi kapattım. Aklım yeşil bir trafik ışığı gibiydi, kimse kalmadı...
Yalnız kaldığında, daha bir yabancı oluyor insan kendine. Birde perdeler kirli olmasa, birde pencereler buğulanmasa daha bir sıkı sarılacağım hayata ve diyeceğim ki;
-Lan göt sen kimsin ben kimim, reva mı bu bana, yakışır mı sana? götsün ve ağzıma sıçıyorsun...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta