Gözlerimi kapattım.
Çünkü aklımdan geçenleri ancak o zaman görebiliyordum. Önce annem geçiyordu son sürat, ardından babam, sonra dostlarım, sonra dost bildiklerim, sonra günahlar, sonra kadınlar...
Aklım bir sırat köprüsüydü ve düşündüklerim yüz kilometre hızla geçiyordu. Ben günahtım gözlerimi kapattım. Aklım yeşil bir trafik ışığı gibiydi, kimse kalmadı...
Yalnız kaldığında, daha bir yabancı oluyor insan kendine. Birde perdeler kirli olmasa, birde pencereler buğulanmasa daha bir sıkı sarılacağım hayata ve diyeceğim ki;
-Lan göt sen kimsin ben kimim, reva mı bu bana, yakışır mı sana? götsün ve ağzıma sıçıyorsun...
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta