Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Valla dost Allah dert verip derman aratmasın
Yüreğine sağlık,toplumun dertlerini ne güzel dile getirmişsin kalemin daim olsun.....Selamlar..
Halil bey hayatın gerçeklerini yazmışsınız,,gerçekten bende sayılıdır doktora gidip ilaç almak,,hep o kuyruklar bizi soğuttu hastanelerden,,kendi ilacımı alıyorum eczaneden hastane kuyruklar insanı daha çok hasta ediyor,,şifalı bitkiler de iyileştirici rol oynuyor,,zaten ilaçların çoğu bitkilerden yapılıyor,,elinize sağlık yaşamdan bir kesitti,,,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta