İçimde bir ses eyledim bu şehrin bacalarına
Ay ve güneş gibi göç eyledin beni. doğudan batıya
Ben kurtulurken sefaletten sense kılıçlar ucunda Ayasofya
Bulutlar şaha kalkmış kubbeler ucunda ey İstanbul
Nemrut gibi düşmesin adın dillerden
Öfkene nazar olmasın gavur ellerden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta