Bir devrime ramak kala ilk mermi deliyor sükûneti gözlerinden doğru
iç kanamalı bir yoksunluğa sendeleyerek yürüyorum
ve karşı koyulmaz gururunu taşıyorum yüzümde
yalnızlık tarihçilerinden ne kalacaksa geride
orada bayrağın eline yapıştığı başrol oyuncusu olmanın.
Bir devrim marşı mı yankılansın isterdin göğümüzde
yoksa bulutları kıskandıran bir çocuk şarkısı mı?
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta