Aklımda Fikrimde Sen Şiiri - Mesut Özdem ...

Aklımda fikrimde sen varsın,
Günün en sessiz yerinde,
Bir kahvenin buharında,
Yarım kalan bir cümlenin ucunda…
Adın geçmiyor belki dudaklarımdan
Ama kalbim seni fısıldıyor her nefeste.

Sabahlar sana uyanıyor içimde,
Gözlerim perdelere değil,
Hayaline açılıyor.
Bir sokaktan geçerken,
Hiç tanımadığım yüzlerde bile
Seni arıyorum,
Çünkü alıştı kalbim,
Her şeyde seni bulmaya.

Aklımda fikrimde sen varsın,
Kalabalıklar içindeyken bile
Bir yalnızlık gibi yanımda.
Herkes konuşurken susuyorum,
Çünkü içimde sen konuşuyorsun,
En çok da geceleri,
Uykumun en derin yerinde.

Bir ihtimal gibi duruyorsun içimde,
Olur mu, olmaz mı demeden,
Sadece var olarak.
Ne bir söz istiyorsun benden,
Ne de bir yemin…
Ama yokluğun,
Her şeyden daha ağır geliyor.

Zaman geçiyor,
Saatler ilerliyor,
Mevsimler değişiyor
Ama sen değişmiyorsun.
Aynı yerdesin,
Aklımın en karışık köşesinde,
Kalbimin en sakin yerinde.

Bazen kendime kızıyorum,
Bu kadar düşünmekten,
Bu kadar susmaktan…
Ama ne yapayım,
İnsan en çok
Söyleyemediklerine bağlanıyor.

Aklımda fikrimde sen varsın,
Bir ihtimal, bir dua,
Bir yarım hikâye gibi.
Belki hiç bizim olmayacak bir “biz” için
Yine de seviyorum,
Sessizce,
Derinden,
Kimsesiz bir sevda gibi.

Ve eğer bir gün
Yolun kalbime düşerse,
Bil ki ben çoktan oradayım.
Seni bekler gibi değil,
Seni hep biliyor gibi…