Bir sabah geç kalmışlığın telaşıyla,
Çarpıştık o köhne tren istasyonunda.
Toplarken dökülüp saçılanları yerden
Gülümseyerek “günaydın” deyişin aklımda.
Ayrılırken zihnimizde tek bir soru;
Acaba yarın yine istasyonda olur mu?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
