Bir zamanlar kendimi ahlat ağacı sanardım
Aynı Didem Madak'ın şiirindeki gibi
Dikenlerimi bir bir budadı gönül bahçıvanım
Kalbimin şeklini verdiği gibi
Tahta kurdu sızmış içime kemirmiş durmuş
Varlığı yokluğumla öğrenemeyen varlık
Varlıkla yokluk arasında her anlık
Kapatmayın kapıyı içerisi soğuk ve karanlık
Sevince seyran olan samanlığa kandık




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!