05.08.1959 YOZGAT SORGUN KARALIK KÖYÜ
O kadar hızlıki hayat yolunda
Peşinden yetişmez at İsmailin
Bir zamanlar kiralarda süründü
Şimdi evi iki kat İsmailin
Bir zamanlar mezbahane bekledi
Kemik biriktirdi karın pakladı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta