Mahsun mahsun oturdun, o ağacın altında
Gönlüme ateşini, yağma etti bakışın
Sahip de olamadım, sen Allah’ın katında
Toprak oldu kara kış, parçaladı akışın
Uçu verdin aniden, aşk şerbeti içirdin
Bir gonca gül kopardın, ağlayarak seçirdin
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Göçüp gidenlerin ardından çaresiz bir 'bakış...'
Artık gönle akan 'bitmeyen yağmurlardır', karakıştır...
Hüzünlü ama güzel şiiri ve dostumu kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta