Mahsun mahsun oturdun, o ağacın altında
Gönlüme ateşini, yağma etti bakışın
Sahip de olamadım, sen Allah’ın katında
Toprak oldu kara kış, parçaladı akışın
Uçu verdin aniden, aşk şerbeti içirdin
Bir gonca gül kopardın, ağlayarak seçirdin
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Göçüp gidenlerin ardından çaresiz bir 'bakış...'
Artık gönle akan 'bitmeyen yağmurlardır', karakıştır...
Hüzünlü ama güzel şiiri ve dostumu kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta