Coşkun sular gibi akıp giderim
Sanki bir çağlayan akışım benim
İkrar verdim ikrarımı güderim
Görünmez inişim yokuşum benim
Her sabah yeni bir dünya kurarım
Gündüz çıra yakar insan ararım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta