Anlamını yitirmiş kelimeler dizesiyim,
Girdabına kapılmış sarhoş bir gemiyim ben,
Gece sonsuz bir boşlukta yapayalnız,
Yaralarımı kapatacak kimse yok,
Hangi zamandan kalma hayatları
Yaşatıyorum içimde.
Bu bir intiharın terkidir,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta