Aklıma gidişin düşüyor:
Mevsimleri üşütüyor bedenim. Aykırı düşüyor bütün doğrular kulaklarıma. Hayır, olamaz diye söyleniyorum kendi kendime. Bakıyorum nedensiz döküyor ağaçlar yapraklarını. Nedensiz köpürüyor deniz. Nedensiz böyle deli boran rüzgâr. Nedensiz yolunu şaşıran yolcular. Nedensiz akşamların karanlığa düşüşü. Nedensiz ayrılıklar. Her şey nedensiz gidişinle.
Aklıma gidişin düşüyor:
Geçen yılları anımsıyorum, dudaklarımı ısırarak. Bir çilek bahçesinin içinde avuçlarımız ve dudaklarımız kıpkırmızı. Uzun bir vadinin içinde eskiyen taş değirmende eğleşiyoruz. Tavşankanı çay demliyoruz ırmağın gürül gürül sularından. Akşamı yaktığımız dağ ateşiyle karşılıyoruz. Titredikçe birbirimize sarılırken akşamın sessizliğine yetişiyor çekirgelerin korosu. Merak etme ağlamıyorum. Bu hayaller tutuyor beni ayakta diye hayıflanırken, her haliyle sevdiğimi söylüyorum
Aklıma gidişin düşüyor:
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta