Akıllı Küçük Oğlak ve Erdal

Bir mektup yazmak isterdim
Aslında sana şiir yerine
O da şöyle:
"Onsekiz yıl önce 2008'de
Sayende...
Bir saklambaç oyununun
İçine girdik ailecek, seninle!
Sana küçükken anlattığım
Yedi Oğlak Masalındaki gibi
Akıllı En Küçük Oğlak!
Nasıl bir yere saklandıysan artık
Ne kadar arasak da seni
Bir türlü bulamadık.
Hepimizi yordun bak oğlum!
Tamam sen kazandın.
Tüylerini değirmendeki unla
Beyaza boyayan yaşlı
Kötü kalpli kurt da gitti artık.
Tamam biz pes ettik
Yeter artık Erdal ama
Aşkolsun!
Küçük oğlak; akıllı oğlak!
Gel omzuma yine çık!
Tepemde oyna, saçımı boz!
Birşey demeyeceğim
Vallahi bak!
Sadece o tatlı yanağından
Bir ısırık alacağım.
Zeki Ağabimin Nazlısı
Annesinin kuzusu
Esma Ablasının tatlısı!
Ailenin En Akıllısı!
Sevgili Yeğenim; çok özledim!
Neredesin, çık ortaya!
Yirmi yıl oldu neredeyse
Sen de kocaman adam oldun artık
Lütfen büyü biraz!
Masal devri çoktan bitti, canım...
Neredeysen gel, ne olur!
Hasret kaldım sesine
O gamzeli gülüşlerine
Şakalarını özledim.
Ah küçük yavru!
Masal bitti, tehlike geçti, diyorum sana
Kötü kalpli kurt kayadan aşağı düştü.
Seni aramaktan annen deliye döndü.
Erdalcığım, bu kadar yeter güzelim
Bu şiir sadece senin için, dinle!
Lütfen evine dön canım..!
Masal yok, düş yok, ölüm yok!
Bir daha söyleme onları ne olur!
Seni seviyorum
Seni özledim
Seni çok düşündüm.
Hiçbiryere varamadım.
Bir ses ver haydi yavrum!
Oyun bitti artık!"
...
Böyle deyip mektubu zarfa koymak
Sonra da ıslatarak
Zarfın ağzını mühürlemek isterdim dilimle...
Uyduruk bir adres yazarak isminin altına
Sonra, postaya vermek isterdim.
Sen bir şekilde o mektubu bulur da
Açıp okursun, ümidiyle!
Ah! Esma Teyzem'den bana
Mektup mu gelmiş?
Deyip...çığlıklar atarak
Sevinesin diye...
Bunu bir an için bile olsa
Gerçek olarak hayaletmek..
O bile şu an inan
Büyük bir lütuf bana Yeğenim!
Yapma. Üzme beni.
Ne olur gelsen.
Kucaklaşıp hasret gidersek
Sanki ne var!
Vallahi çok özledim.
Erdal...Gel canım!
Haydi Esma Teyzene gel!
Bak işte, buradayim!
Seni bekliyorum oğlum!
Cesaret et! Korkma!
Gel yavrum..!
Erdalcığım, bize gel!
.....
Burası da not kısmı olurdu
Mektubun içinde.
Zarfın açılır yerinde
Tam görünür kısmında.
....
Sonra, mektubu
Postaya verdikten sonra işte...
Günlüğüme şöyle yazardım,
Senin için canım:

"Şiirin hikâyesi çok uzundu!
Ama ben yazamadım!

Başladığı gibi bitti aslında.
Bir vardı Erdal...
Bir gün yok oldu!
Ne olup bittiğini hiç anlamadım.
Çünkü
Halâ, arıyorum!
Bazen gökyüzünün
Boşluğunda arıyorum O'nu!
Bazen de diyorum ki
Sessizliğin içinde
Biryerlere gizlendi ama
Ben O'nu nedense
Birtürlü bulamıyorum!

Aklıma geldikçe ağlıyorum...
Düşünüyorum...
Yine bulamıyorum.
Çünkü o kayboldu..!
Erdal, kayıp!
Biz mahvolduk!"
...
Sevgili Erdal Özdemir'in
Güzel hatırasına..!
Okuduğunu ve mutlu olduğunu
Hayal ediyorum
Canım!
Lütfen kendine dikkat et!
Üşütme oralarda
Tamam mı?
Güzel yanaklarından
Hasretle öpüyorum
Erdalcığım.
Akıllı Küçük Oğlak!
Benim küçük kuzum
Neredesin?

Şimdilik Hoşçakal...