İnsan olan insan kendini bilir
İçinden nefreti, bırakmaz silir
Bazen de akıl der, hisle devinir
İnsan olan insan gibi davranır
Şiirin ahenkli, aklın fırfırmış
Kendi çöplüğünü, görmeyen körmüş
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta