O mücellâ leblerin o hilâli kaşların,
Kim bilir kaç can yaktı hançeri bakışların,
Ak gerdanı kırbaçlar o ipeksi saçların,
Akıllara ziyândır senin fettan halların.
Güneşle ay nedir ki şûlesin senden alır,
Bir kez nazar edenin aklı hep sende kalır,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta