Bir damla tatlı su aksa pınardan,
Dudak akıllanır, dil akıllanır…
Hasta gövde iğne yerse damardan,
Budak akıllanır, dal akıllanır…
Gözler son uykuya yattıktan sonra
Tövbe boştur ömür bittikten sonra.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta