Akıl Tutulması Şiiri - Engin Topkan

I
Beton bloklar yükselir üstümde,
Sokaklar labirent, caddeler kuyu.
Adım atım bu kahpe düzende,
Karanlık geceler böldü uykuyu.

II
Zaman parmağımdan kayan bir cıva,
Balyoz gibi iner saat şakağa.
Dün bitti yarından kalmadı yuva,
Akrep ve yelkovan düştü tuzağa.

III
Beni bu odada yalnız bırakma,
Düşünmek beynimde yürüyen akrep.
Gerçekle sanalı karıştırıp
İçimdeki uçurum büyüyor hep.

IV
Yıkılsın bu şehir, sussun bu duvar,
Feryadım sığmıyor artık bu tene.
Göğsümde daralan koca evren var,
Dönerim her gece aynı nedene.

V
Ne bir umut kalmış ne de bir ışık,
Yollar kördüğümdür, adımlar tuzak.
Zihnimin odası hepten karışık,
Aradığın gerçek benden çok uzak.

VI
Sınırı kalmadı artık acının,
Bilincim devrilir koca dev gibi.
Hükmü yok içimde hiçbir savcının,
Aklım can çekişir boş bir ev gibi.

VII
Vitrinler kaplamış dört bir yanımı,
Maskeli yüzlerde yapay bir keder.
Bu plastik dünya emer kanımı,
Akıp giden ömür burda derbeder.

VIII
Beton gölgeler sarmış her yanı,
Ekranlar parıldar, zihinler uyur.
Sattılar pazarda saf duygu anı,
Ruhlar bu kafeste sessizce kurur.

IX
Demir yığınları göğe yükselir,
Kayıp çocukların düşleri sürgün.
Bu sahte ihtişam kalbe yük gelir,
Gerçek bir tebessüm doğacak bir gün.

X
Mantık iflas etti, zincir vuruldu,
Kendi hücremde bir esirim şimdi.
Zihnimin suları aktı duruldu,
Bu hırçın dalgayı koparan kimdi?

XI
Söndü yıldızlar da, gökyüzü yırtık,
Sonsuz boşluğunda kayboldu evren.
Hiçbir tesellinin hükmü yok artık,
Vazgeçti bu ruhum kendi bedenden.

XII
Dünyanın üstüne indi kapkara,
Işıklar karardı, kapandı perde.
Akıl tutulması açtı bir yara,
Ruhumuz kayboldu meçhul bir yerde.

ENGİN TOPKAN (17.06.2026)

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 04:32:00