Zihnin kapıları aralık kalmış bir kez,
Mantık, bir gölge gibi çekilirken derinden,
Aşk dediğin, fırtınada yönünü şaşırmış bir gemi,
Kurtulmak istemez o hırçın dalgaların içinden.
Herkes "delilik" der bu hesapsız yanışa,
Gözü kapalı uçurum kenarında yürümeye.
Oysa asıl delilik, bir ömür boyu korkup;
Kendi kalbinin sesini hiç dinlememektir.
Nabzın vuruşunda bir ihtilal saklı şimdi,
Kelime anlamını yitirmiş, lügatler dar.
Eğer bu bir delilikse, en güzel rüyadır bu;
Zira aklın bittiği yerde, asıl hayat başlar.
Konum: Kayseri, Türkiye
Tarih: 27 Aralık 2025
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 00:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!