Aydınlıkta gezerken karanlıktan çıkamayan.
Ay tutulmasında güneşi mum sanan.
Bu kadar nimetin içinden nasibini alamayan.
Bendeki akıl kimsede yok demesin biri ozan.
Denizmi derin insanmı derin bilemedim.
Öyle bir kuyuya ittiler bizi adam sezemedim.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta