Akıl Şiiri - İdris Yılmaz

AKIL
Zaman denen törpüden geçirdi ömür
Şu dünyada muradın almadı akıl.
Her gününe bir kapı açıldı ama
Son kapıyı bulmaya kalmadı akıl.

Bir zamanlar boş idi dolmadı testi
Bir kıvılcımla sevda yelleri esti
Sevgiden, aşktan korkup yolunu kesti
Gönül kapısını hiç çalmadı akıl.

Nasibin bulmak için uçuyor kuşlar
Büyük aşklar her zaman acıyla başlar
Zannedersin yanlışla şeytanı taşlar
Toz pembe hülyalara dalmadı akıl.

İncecik bir kayayı yontuyor gibi
Zarif dalgalar vurur denizin dibi
Deryalarda yanmaktır aşkın nasibi
Aşksız deryaya düşüp dolmadı akıl.

Ellere cömert harcar kendine kalmaz
Hayatın sahnesinde dersini almaz
Bin atı olsa aşka birini salmaz
Gülistanda gül gibi olmadı akıl.

Münzevi anla artık takılma buna
Son sürat gidiyor bak hayatın sona
Gül olmayan bahçeye baykuşlar kona
saçlarını boş yere yolmadı akıl.