İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şaire bu sorulur mu ama:'susuz yağmurların dönmez huzursuzluğu' bu mısranın sendeki çağışımlarını merak ettim.
Belki de onsuzluğun bahanesiyle daha çok taşıyacaksın gökyüzüne... Onun da haberi olmayacak, göklerde gezecek gökten habersiz...
Şiir tamam....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta