Akifim! gölgen düşmeden kara toprağın bağrına
Bedirin ve Çanakkalenin kahraman aslanları
İsmini fısıldadılar arzın her bir bucağına
Sessizliğinde şu gökkubbeyi titreten bir eda
Kazıdı şanlı ismini iman yüklü sadırlara
Ve satırlar ahd etti Akif’i unutturmamaya
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta