Mehmet Akif’in yaşadığı yerde yaşıyorum.
Onun bir damlasını içtim, dolup taşıyorum.
Asımın Nesli’nden geldim o bizlerin ceddidir,
Akif’i anlıyoruz da, taklit kimin haddidir.
Çanakkale Şehitleri’ni ondan öğrenirim,
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




efendim bu ne yüce düsünce...bir AKIF MÜZESI... ne de gec kalmisiz buna... utandim, mahcup oldum us´umun bu ayibinda... AKIF MÜZESI... biraz bana da anlatin lütfen... yüreginize saglik, minnet duygusuyla kutluyorum sizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta