Mehmet Akif’in yaşadığı yerde yaşıyorum.
Onun bir damlasını içtim, dolup taşıyorum.
Asımın Nesli’nden geldim o bizlerin ceddidir,
Akif’i anlıyoruz da, taklit kimin haddidir.
Çanakkale Şehitleri’ni ondan öğrenirim,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




efendim bu ne yüce düsünce...bir AKIF MÜZESI... ne de gec kalmisiz buna... utandim, mahcup oldum us´umun bu ayibinda... AKIF MÜZESI... biraz bana da anlatin lütfen... yüreginize saglik, minnet duygusuyla kutluyorum sizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta