Vatan muhabbetinin senle bağına girdim.
Al kanlı bayrağımdan kızıl gülleri derdim.
Sevginden; evladıma, bizzat adını verdim.
Sarıldığımda hep sen kokuyordun Akif’im.
Çanakkale'de azıp kudurdukça o güruh,
Kan ağladı Sakarya, Kızılırmak ve Çoruh.
Seninle destanlaşan o imanlı, yüce ruh,
Bayrak olup göklere çıkıyordu Akif'im.
Vatan ocaklarında baykuşlar öttüğünde;
Umut oldun millete, umutlar bittiğinde.
Kimsesiz ve bir garip çekip gittiğinde,
Bülbüller Fatiha’nı oluyordu Akif’im.
Kayıt Tarihi : 3.4.2022 13:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!