Akif Kara Şiirleri - Şair Akif Kara

Bir sabah namazı vakti
Denizci kruvaze kabanını giyip
Sessizce yola koyulurdun
Herkes uyurken sen yollardaydın
Erkenden geminde olmalıydın
Helalinden yedirmeliydin

Yokluğunu en çok bu zamanlarda hissettim
Bu zamanlarda anladım bizi bıraktığın diyarları
Bir gemi sesi ile gider bir gemi sesi ile gelirdin
Hasret gemiyi en çok bu Zaman'larda bekledim

Ufukta ki mavi çizgi kızıla döndü gelmedin

Alem seni zikreyler
Zikrine hamdeyler
Hakkın sanatını bilenler
Haline çokça şükreyler

İlmi sonsuz kudreti sonsuz Allahım

- [ ] Seviyormuyum hala evet bir kişiyi çok seviyorum hemde yılların üstüne yıllar ekledikçe artıyor sevgim. Canım sevgilim bir tanemi bir ekim ayında görmüştümGerisi yalandı gerisi artık sönmüş toza buluta karışmıştı külleri değermiydi dersen değmezdi zaman ve vakit kaybı bile değildi tek vakit kaybı sevdiğim gerçek sevene kavuşana kadar geçen vakit kaybı idi. Bir an önce kavuşmalıymışım...
- [ ] dünyalar güzeli bir yüzü, pırıl pırıl parlayan bir yüreği vardı yüreğim yüreğine değmişti ekim ayında ellerimiz de kavuşmuştu sıcak sıcak ilk defa hissetmiştim gerçek sevgiyi
- [ ] Ekim sen güzel bir aysın Ekim gibi nişanlım deyip sevinçle atlar gelirdim içim pır pır olur dizlerim titrerdi sevdiğime kavuşmuştum nişanı vurmuştuk yüreğimize sonsuza dek ekim sen ne güzel bir aysın
- [ ] Ekim yine güzelliklere çıkacaksın inşallah yine ümitlerimiz yeşerecek ekimde yine bir başka bahara koşacağız ekimleri ekimlere ekleyip torunlarımızı seveceğiz elinden tutup parklara götürecez ve yapraklar dökülürken artık üzülmeyeceğiz her bir düşen yaprak gönüllerimize akan bir sevgi pınarı olacak çağlayacak taşacak çocuklarımıza torunlarımıza ve insanlığa ulaşacak ve yine diyeceğiz Ekim sen ne güzel bir aysın

Yalnız büyüdün, öksüzdün sen ey gül,
Ana sesi sustu, gönlün kaldı bülbül.
Yalnız gecelerde dua ettin gizli,
Her gözyaşın şâhid, kalbin ne temizdi.

Çocuklukta diken, yolda yel estin,

Zalime güç yetişmez ise Sarılır duaya
Mümin dua eder silah arkadaşı da
Hakk yolunda atılan bir Taş da
Rahman’ın izni zalimi indirir aşağıya

Bir fidan vardı yeni serpilen
öyle sevinçliydi öyle mutlu büyümekten
Bir an evvel ayrılmak istiyordu yuvasından
Bir gün geldi kök saldı toprağından

Fidan büyüdü oldu genç bir ağaç

Alemlere rahmetsin Ya Resullullah
İsmini anmakla temizlenir Gönlüm
Günahkar hayatıma Ümidim
Anar dururum geçmez Hasretim

Seni özlemle anmak ne güzeldir.

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını
Çimenler sararmıştı
Rengi solmuştu tüm çiçeklerin
Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı

Sen benim geleceğim
Sen benim sevdiceğim
Sen benim savaşıp yorulup yanına gelip dinleneceğim
Sen yanında sakinleşeceğimsin
Sen tüm hüzünleri yanında terkedeceğim