Hifa Burçları Şiiri - Ömer Altun 2

Hüsran hislerin canhıraş akdinde
Bakışlarına mühürledim yüreğimi
Karanlığın katranında şafak sökümüne
İsmini sayıkladığım doğrudur...

Doğrudur; tebessümlerin gün batımında göğsünün kalbime meşru sayıldığı
Gönlüm eteklerinin sevdan ile yek kıvılcım ile tutuştuğu
Yörüngende pervane olup deli divanen olduğum
Hasretini lahza lahza hançerler ile sineme kardığım doğrudur...

Doğrudur; mahrumiyetinden kirpiklerimin pul pul döküldüğü
Lisanımın sedası lâl ve illegal olduğu
İçimde göçmen kuşlar tarifesi taşıdığım
Azığı ve nafakamın sen olduğu doğrudur…

Becayiş ederken cümle tebessümlerimi bakışların hüznüne
Kahkaha gergefinde katreye boğulduğum
Biriktikçe hüznün gamzem burçlarına
Efkârına sigara üzerine sigara yaktığım doğrudur...

Doğrudur; yağmur duasında evveli
Yüreğime sağanak sağanak dolduğun
Harfsiz, hecesiz avazlar ile kirpiklerimiz arası gökkuşağı kurulduğu
Gönlüm ile aklım arası harpler başlattığın
Sulh diye gönlümü tebessümlerin hatırına çıra gibi yaktığın doğrudur…

Ruhumun sensiz darağacında dem be dem sallandırıldığı
Sevda mevsiminde yüreğimin sensiz naçar kaldığı
Çehremde mor menekşe rayihanı s’akladığım
Yâd etmeden ismini hicranımın dağılmadığı doğrudur…

Doğrudur; gönlün rayiç bedeli nar ve zemheri olduğu
Sensiz zerreden küreme eksik ve noksan olduğum
Hasretinden kör kuyularda âmâ ve revan olduğum
Fecir vaktinde kirpiklerini dualarla okşadığım doğrudur…