Rüzgarlar Seslenir,Bahçemizde
Adı Karşıbağdır,Türkümüzün
Ne Kadar Mutlu Olabildiysek
Yine De Adı Hüzündür,
Şu Kısacık Ömrümüzün
Ölenle Ölünmez Amma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutlarım hoştu....
Yaşamın geçmişte kalanının bir yanı kaybetmeler bütünüdür ne yazık ki...
Kalemine sağlık sayın Mustafa İnanç...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta