Akçeşmeden çıktım, Akçapınara,
Suyu ak mı akar kara mı bilmem,
Yayık yol boyunca yatmış kenara,
Atık gibi düşmüş sara mı bilmem.
Yukarı baktığım tepe tarlaya,
Gönül bu gelemez akıl yormaya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönül Dostu; Çok güzel. Şiirin devamını getirmeniz dileğiyle. Kutlarım. Selamlar...
Şiirinde başarı dileklerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta