Bazen buğulu buğulu maziye dalar,
Hep aynı noktaya bakar gözlerim.
Karşıma dikilir tüm hatıralar,
Boşanır sel gibi akar gözlerim.
Orada gençliğim gitti ise de,
Hep aklım takılır kalır lisede,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Üstad harika bir anı şiiri okudum yüregın hiç solmasın kalemin daim olsun saygılarımla tam puan anto
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta