Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Der Vezir, Bu Devran elbet durulur
Gönülden Gönüle Pazar kurulur
Huzur-u Mahşer'de hesap sorulur
Yönelir Mevlaya, Akar giderim...
Güzel şiir.Kutlarım ancak
Istırap olacak sana da bu hayat
mısrasında bir hece fazlalık var.
selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta