geçip gidiyoruz zamandan
kimsesiz kalmış yerlerinden hayatın
günlerin içinden bir rüzgar gibi hiç durmadan
ve yalnız
akıp gidiyor derken zaman
ne kadar da saftık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




süpersin dayı......serhat tatlı
tebrikler şair...zaman ilaç değil ilaç kendimiziz...
bu daha da güzel. tebrik ederim
Tebrikler Turgut bey ama zaman çok şeye ilaç oluyor ve zaman akıp gittikce bir çok şeyde azalıp bitiyor.
Aysel.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta