Akşam oldu ömrümde söndü bir bir ışıklar
Sebebi yalnız sensin bu hesapsız çöküşün
Sende benim gibi yan ağla yalnızlığına
Ak düşsün saçlarına gülmesin hiç gözlerin
Seninde benim gibi sorulmasın hatırın
Seninde dillerinden eksik olmasın ahın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta