Ajandan da bir dipnottu varlığım

Ajandanda bir dipnottu varlığım,
Geniş vaktinde bitmedi darlığım.
Zerre yerim yokmuş sahte dünyanda,
Bir serapmış meğer o hayranlığım.

Tatil sabahları kapında köle,
Gözlerim yollarında dönerken küle,
Hangi sefaların peşine düştün?
Beni savurdun sen yaban bir güle.

Geceki yeminler, süslü vaatler,
Güneşle beraber sustu saatler.
Baş tacınmışım ya, sözde planın;
Mürekkebi solmadan bitti defterler.

Beni hep unuttun, cansız bir eşya,
Kenara atılmış tozlu bir rüya...
İhtiyacın varken sığınılan liman,
İşin bitince kaçılan bir kıyıya...

Lütuf saydın bana her kırıntını,
Ruhuma yaydın sen dert akıntını.
Dün "canım" diyen o tatlı dilin,
Bugün siyaha boyadı yarınımı.

Vursun yüzüne gerçeğin sert eli,
Kurutmuşsun içimdeki o gülü.
Vefa bilmez mermer yüreğin ile,
Tükettin bendeki mutlu menzili.

Ne bir bekleyiş ne umudum kaldı,
Senden gelen nefes içimde yandı.
Senin önceliğin sadece "kendin",
Sevda dediğin hevesti, kara bir andı.

Hangi aynaya baksan göreceğin kış,
Bencil yüreğinde her duygu nakış.
Beni unuttuğun her bir saniye;
Kendi yalanlarında sonu yok iniş.

Bir zamanlar candın, şimdi yabancı,
Ektiğin o tohum derin bir sancı.
Beni unutanı hafızamdan silerim,
Yıkılır o kof, o sahte sevda inancı.

Mühürledim kapımı, ne bilsen boştur,
Bu sitemli yürek, mevsimsiz kıştır.
Ertelenen ömürden son bir ah düştü;
Sessizce aşka küsen Garip Murat'tır.