İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
"Ancak bir tüy hafifliğindeki aitliğim
şimdi senin olmadığın her yeri reddediyor."
şiirinizin en can alıcı yeri, sanırım başlı başına bir sorun bir yere ait hissedememe..Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta