ailem varken hep sevdim sevildim el üstünde tutuldum babam bir dağ gibi arkamdaydı annem gül kokusuyla evimize mutluluk saçıyodu 4kardeşle mutluyduk felek sana ne yaptımda mutluluğu aldın benden baban yok şimdi annemde yok yalnız ve acıdayım söyle felek sana ne yaptım şimdi herkes kendi yuvasında namerdin bile ailesi yanında hayat neden oyun oynadın bana artık ne yaşamak nede mutlu olmak var bana felek son oyununuda oynadı yalnız ve çaresiz bıraktı beni söyle felek nesuç işledimde budünyada yalnız bıraktın beni mutsuz ve yalnızım kanadı kırık bir kuş gibi çırpınıyorum yok mu acımı dindircek merhem ailemi aldın merhemini ver bana felek yoksa ecelim olcam felek acıdan acıya attın söyle felek ne yaptım sana
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta