Ailem 1975 Kızılyer. Şiiri - Metin Erk

Dedem dedemi görmüş,
Karşılıklı selam etmişler
Dağdan tepeden derken
Söz gelmiş çocuklara,
Büyüyünce everelim demişler.
Kader bu ya
Aradan yıllar geçmiş.
Anam babamı babam da onu,
Hiç mi hiç görmemişler.
O verilen sözle evlenmişler.
Yolculuk başlamış geleceğe
Gelecek hazırlamak için bize.
Babam Yusuf'la anam Emin’e.
İlk sırayı vermişler Cengiz'e
Ağlamış abim, gülmüş bazen,
Haber yollanmış, gelmiş Süleyman.
Hoş çocukmuş neylersin.
Ölmüş,Allah rahmet eylesin“
Ahla,vahla zaman acıyı silmiş
El etmişler bana,
Adıma Metin denmiş
Düşünüp taşınmışlar.
Kız demişler Tanrıya.
O da bunu görmüş.
Dördüncü gelen Gönül'müş.
Üç çocukla şenlenmiş yuvanın hali.
İşi yok gibi çıkagelmiş Ali
Sıkıdır, serttir, hem de dik baş
Kazanı bile deler attığı taş.
Anam babam işi hızlı tutmuş
Sıraya girmiş biri
Gelen Mesutmuş
Maşallahı vardı.
Dayanmazdı, dometesle yoğurt.
Gözlerinde ışık,
Umutlar yanar söner.
Sanırım sonuncumuz,
Altıncı kardeş "evin aykırısı Ömer"
Anam babam çavuşumuz.
İnsanlığa bu "Manga"dan selam eder.

Metin Erk