İçi oyuk bir ağaçta ki
Yavru bir kuşa
Karıncanın
Bir ömür yemek taşımasıdır
Aile
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




AİLE OLMAK GERÇEKTEN ZOR. AMA ZOR OLAN GÜZELDİR.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta