içimde daimi nefret ve merhamet harlanır.
göç eden kuşlara benzetirim hep kendimi.
aidiyet duyumsayamadan.
kafamın içinde ki düşünceler Beni hasta ediyor.
zehirleniyorum.
dayak yemek istiyorum lakin
yerden bile kalkamayacak kadar ağır yumruklar yemeliyim maneviyatıma.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta