Kalpler bilir,gözler bilmez zalimi,
Bir ben bilirim hal-i melalimi.
Dağlar yürür de,bilmezler halini,
Allah bilir,kul bilmez ahvalimi.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Allah'ın bidiğini elbette kullar bildirilmedikçe bilemezler.ama bazen mert kullarla da bazı dertlerimizi paylaşmakta fayda vardır.zira;Allahın en mert kulları nebiler(aleyhimüsselam)ve velilerdir.sonra sırasıyla,arifler,alimler,salihler,muttakiler vs.gelir.bizim bu gibi şahıslarlarlada bazı meselelerimizi paylaşmamızda faydalar,maslahatlar olabilir. ne demişler;
'Derdini söylemeyen dermanını bulamaz!'
hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta