Akşamına aydınlık,
Sabahına karanlık çökmüş
Betonlara mahkum bir şehrin,
Yüzü asık, yüreği kinli insanları olduk.
Uzay çağı diye hayal ettiğimiz,
o gelir mi acep dediğimiz,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta