Gülünce karagözlerini derinden görüyorum.
Üstelik tatlı bakışların öyle hoşuma gidiyor ki,
Lavların her patlayışında, aşkına yanıyorum.
Bu lav ki, tahammülü çok zor anlar yaşıyorum,
Esen rüzgâr o kadar sert ki, kendime şaşıyorum.
Şu yüreğime dur diyeceğim ama diyemiyorum.
İsmin her aklıma geldiğinde, sana şiirler yazıyorum.
Mahfu perişen halinde beni anarsın belki diyerek,
O geçen güzel günlerimizi de aşk defterine yazıver.
Vakti saatinde beni hepanmanı istiyorum.
Ahuzarımda seni anacağım özleyerek.
2 Temmuz 2010 Cuma
saat 10.00 Çekmeköy
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta