Dalgalar vururken kayalıklara usulca,
Başımı eğerim önüme ben utancımdan.
Martılar süzülüp giderken umarsızca,
Dişlerimi, avuçlarımı sıkarım hıncımdan.
Ahşap konak şahit, pişmanlık dolu bakışa,
Sonu düşünülmeden, öylesine söylenmişti.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta