Büyümek; iç içe geçen kusursuz çemberler çizmektir,
Toprağın o sessiz sabrını karanlık bir gövdede eğirerek.
Zamanı kendi üstüne, ağır ve katı bir zırh gibi giyinmektir,
Geleceğe doğru değil, daima dışarıya doğru genişleyerek.
Daralan her halka, bulutların esirgediği sağır bir kuraklık,
Genişleyen her kavis, köklere bahşedilen cömert bir yağmur.
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta