Ahraz bir günden yazıyorum,
ahraz bir duygudan,
ahraz satırlara.
Ürkmüş, korkmuş bir sevdadan,
yorulmuş, kırılmış bir bedenden.
Alev alev yanan yürek acısından,
solmuş bir gül edası sözler var dilimde.
Solundan bir âşık edası,
sonbahar doğmuş sanki yüreğime.
Oysa dua dua haykırmıştım ismini,
yedi cihan duydu sesimi.
Bir sen duymadın
sel olan sözlerimi.
Yokluğuna dönüşen bir sesleniş edası içindeyim.
Yolunu, yönünü kaybetmiş bir yolcu edası içindeyim.
Kayıp bir şehrin karanlığındayım,
siyahın beyazı tanımadığı rengindeyim.
Damla damla duygularım savaşır gözlerine,
sağanak sağanak âşık yüreğim yüreğine.
Bir yanım Fırat, bir yanım Dicle,
sesim yankılanır gökyüzü naralarına.
Sesim kısılır kulağında.
Bir duysan beni,
bir işitsen senli sözlerimi.
Bir bir istersin sana koşan duygularımı.
Tama etmem yokluğuna,
tamamlanamam sensiz.
Ben yarım kalırım,
yaralanırım.
Arş şahit seni ne kadar özlediğime,
gökyüzünde uçan kuşlar şahit.
Rabbim şahit senli sözlerime,
senli çırpınışlarıma,
sen dolu çaresizliklerime.
Ahraz bir âşığım işte, sevgili.
Ahraz bir lisan sözlerim.
Kayıt Tarihi : 30.12.2025 23:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!