Kıkır gülerdik,
Ekmeğimizi bölerdik,
Etrafında horoz şekercinin
Fır dönerdik.
Elimizden aldılar çocukluğumuzu,
Hiç ama hiç sormadan.
Kırgınım,
Tepeden tırnağa,
Sevdiklerimi elimden alan toprağa.
Kırgınım,
Hayata, yüreksiz insanlara,
Çabucak yok olup giden dostluklar gibi,
SEN DÜŞÜYOR
Dışarıda kar,
Dışarıda soğuk,
Ellerim üşüyor,
Sen uzaklarda,
Sen yanımda değilsin.
CANCAĞIZIM
boş ver be cancağızım,
kurudu,dilim,damağım,ağzım,
elli yıl sel gibi akıp gitti
yüreğimi yakıp gitti,
hiç kırmadık,hiç incitmedik birbirimizi,
BUGÜN CUMA
Kapadım tüm dünyaya
Tül perdeli,leylak kokan pencerelerimi
Açtım Yaradan’ıma avuçlarımı ellerimi
Bugün uhrevi bir gün,bugün Cuma
İç dünyama gömüldüm,kapadım gözlerimi.
GÜNAYDINLAR
Biraz erken uyansaydın,
Tan yerinin ağarmasını,
Seheri görseydin,
Uhrevi ezan sesini duysaydın.
Sabah namazını kılsaydın,
İÇİMDE BİR ÇOCUK VAR
Öylesine duygusalım ki,
Öylesine kırılganım ki,
Hep bir çocuk var içimde.
Büyümedim ki ben aslında,
Hep çocuk kaldım…
Git be,güzelim,
Git benim başımdan.
Etme beni çorbamdan,
Ekmeğimden,aşımdan.
Yüreğim dayanamaz
Böylesi bir aşka.
Yürek bu.
Kırılmaya gelmez.
Bir daha yerine gelmez
Çay bardağı değil ki..
Durmadan oyasın,oyasın,
Sonra da yerine paşa cam koyasın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!