Ahmet Yozgat Şiirleri - Şair Ahmet Yozgat

1/:
Ay Lümüne…
Vallah dayanmaz yüreğim bir bilsen
Esen rüzgarların topal taylara binenine.
Ve mavi mavi bakışan gecelerden bir gece
Seni o son durakta gördüğüm sevince.

Vallahi yaralı tarih de acır,
Yazık zamanlar da kana bulanır,
Anlayan anlar,
“Bilmeyen ne bilsin bizi? ”
Tarihte bir damla kan sanır...
Şöyle hikâyet ve rivayet edilir ki ravince,

Hutbe benim adıma,
Ünleyen ezan dedemin...
Şimdi şol Cezireyi Arab’dayız inadına,
Az evvel yaşandı yüreğine binen adam,
Ve onun damarlarında koşan doru tayın serencamı,
At durdu, hareli aşk kırıldı, kanlı savaş da…

1/:
Karanlıktır… Işıkları yaktıran
Hele loy loy! Yaktıran oy! ...
***
Gözlerimden yağmur yağar göklere
Çoban yıldızına silerim yanağımın terini

1/:
İri iri yanıyordu.
Volkanlara sabitlenen kurtların gözü...
***
Ve iri iri yanıyordu
Gözleri, eşkiya sorgulayan bir yargıç gibi

İçimde bir sevda,
Uyanır en olmadık zamanda,
Canım, canım annemi ister,
Hem de öyle bir ister ki, ah!
Ya sizin?
Siz, biz mi var sanki?

İçimde bir sevda,
Uyanır en olmadık zamanda,
Canım, canım annemi ister,
Hem de öyle bir ister ki, ah!
Ya sizin? Siz, biz mi var sanki?
Bilirim, tabii ki ister hepimizin…

1/:
Sayın ki kendimdim aşk...
Veya kutuplarda dona kalan anılarımdı...
Sokak artıklarıydı çöp kutularında belki de...
Sarhoş ömürleriydi yalpa yalpa...
Belki hiçbiri değildi ama,

1/:
Ardıç kokan anıların isi,
Boz gözlü bozkır adamının gözünde siyah sürme,
Koynunda saramadığı yavuklusunun flu sureti sayılır.
(Mış...)
2/:

1/:
Bir efsanedir başlar şiirin saçlarının ucundan,
Ter akar Aristo boncuğu gibi...
***
Akıtmadaki bir parmaklık mesafe,
Çölde kırk konaklık deve yüküne bedel...