Arslan baba, el vermiş, Ahmet yesevî coşmuş
Ahmet yesevî, kâmil, Allâh ona, hep dostmuş
Sevmiş onu, tüm türkler, irşâd-ı makâm postmuş
Kalpten yakıyor islam, dergâha mirid koşmuş
Allâha yakın olmak, gönlünde ki tek sevdâ
Seyyid ata ibrâhim, Bektaş hacı, mevlânâ
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta