Ahmet Yavaş Şiirleri - Şair Ahmet Yavaş

RÜZGAR VE YAĞMUR
Bir deli rüzgar esiyor gün batımından.
Bir deli fırtına..
Kızgın ve şedit.
Afralı,tafralı,
Vurup, kıran.

Gül yüzünü neden astın,
Gülüm, sana ben neyledim.
Zannedersem yine küstün,
Balım, sana ben neyledim.

İki kelam şöyle dursun,

Sana olan sevgimi
Erik dalına astım.
Günler haftalar derken,
Çiçekleniverdi birden.

Kırgınlık mı?
Kırıp hepsini
Çöpe attım.
Yeniden sevdim seni
Sevgilere bezedim
Hasretlere sardım.

SENİ SEYREDEYİM

Yaklaş yamacıma ve de gülümse
Ben seni sevdiğimi ilan edeyim
Yüreğinden kopan türkü her neyse
Söyle tatlım; ben seni seyredeyim.

Gidici bakışlarla öylece bakma,
Sensizlik yıkar beni, sensiz bırakma.
Yorgunum, çaresizim, canımı yakma.
Sensizlik yıkar beni, sensiz bırakma..

Hayatın özü sevgi,
Gülen yüzlerin rengi
Hoşun, hoşluğun dengi
Sevgisiz hayat ne ki?

Güzeldi ama zordu,
İkisi de biliyordu.
İkiside seviyordu.
Birisi geç farketti.
Ve cezayı hak etti.
Affet beni dedi,

SEVGİ ÜSTÜNE
Göklere uzansa güllerin dalı,
Seveni olmazsa bir gün solarmış.
Sevmeli, sarmalı, kucaklamalı
Hayat sevdiğimiz zaman kadarmış.

Paylaşmak Güzel...
Ekmeği,
Suyu,
Acıyı,
Sevinci...